101 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΚΤΩΒΡΙΑΝΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ

82

H Οκτωβριανή Επανάσταση αποτελεί κοσμοϊστορικό γεγονός, το μεγαλύτερο στον 20ό αιώνα, που σφράγισε επί δεκαετίες την πορεία της ανθρωπότητας.

Η νικηφόρα έκβαση της Οκτωβριανής Επανάστασης σήμανε το άνοιγμα του δρόμου για το πέρασμα της ανθρωπότητας «από το βασίλειο της ανάγκης στο βασίλειο της ελευθερίας». Η Επανάσταση άναψε ανά το παγκόσμιο τη φλόγα στους απανταχού καταπιεζόμενους. Το σύνθημα «Όλη η Εξουσία στα Σοβιέτ» έγινε πράξη στις 25 του Οκτώβρη του 1917 (7/11/1917 με το νέο ημερολόγιο). Εκείνη τη μέρα 101 χρόνια πριν, οι Μπολσεβίκοι καθοδηγούν την Επανάσταση έχοντας την υποστήριξη του πληθυσμού, αλλά και των στρατιωτικών και ναυτικών δυνάμεων της πρωτεύουσας. Γίνεται η έφοδος και η κατάληψη των Χειμερινών Ανακτόρων, όπου είχε καταφύγει η ηττημένη προσωρινή κυβέρνηση. Μια Επανάσταση που οδήγησε στη δημιουργία του πρώτου σοσιαλιστικού κράτους στον κόσμο. Επτά δεκαετίες μετά ήρθε η αντεπανάσταση και η παλινόρθωση του καπιταλισμού με τα τεράστια επιτεύγματα και τις κατακτήσεις των λαών της Σοβιετικής Ενωσης να καταληστεύονται και το αποκούμπι των λαών ενάντια στον ιμπεριαλισμό να χάνεται.

101 χρόνια μετά, η Οκτωβριανή Επανάσταση αποτελεί φάρο για τους εργαζόμενους ανά την υφήλιο στην πάλη για ανατροπή της καπιταλιστικής βαρβαρότητας, για ένα καλύτερο κόσμο, χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο.

Η Οκτωβριανή Επανάσταση και τα μεγάλα επιτεύγματα της σοβιετικής εξουσίας αποτελούν φάρο καθοδήγησης για το μέλλον. Τα λάθη και οι στρεβλώσεις αποτελούν παράδειγμα για την εργατική τάξη για το μέλλον. Χωρίς μηδενισμούς και υιοθέτηση της ιμπεριαλιστικής προπαγάνδας, αλλά με υπεράσπιση του σοσιαλισμού του 20ου αιώνα, χωρίς εξιδανικεύσεις. Και αντίστροφα την ίδια ώρα ο κριτικός φακός να μην φωτίζει το σκότος: Να μην βαφτίζονται «λάθη» όσα προτάσσει η αστική προπαγάνδα, αλλά όσα πραγματικά έφεραν διαστρέβλωση αρχών και μια «περεστρόικα» που κράτησε δεκαετίες. Να μην βαφτίζονται «λάθη» θεμελιώδεις αρχές του μαρξισμού-λενινισμού υποσκιάζοντας τα πραγματικά αίτια της αντεπανάστασης που κτίστηκε στα θεμέλια της στρέβλωσης του σοσιαλισμού («σοσιαλισμός με αγορά», άρνηση ταξικής πάλης κ.τ.λ.).

Η μελέτη των λαθών, των παραλείψεων και των εγκλημάτων εις βάρος του σοσιαλισμού (ιδιαίτερα μετά το 1956) αποτελεί προϋπόθεση για ανασύνταξη του ταξικού εργατικού κινήματος, χωρίς να πέφτει σε παγίδες αυταπάτης, οπορτουνισμού και σοσιαλδημοκρατικής διαχείρισης. Έχοντας πάντα κατά νου ότι ο σοσιαλισμός του 20ου αιώνα και με τις αδυναμίες του απέδειξε την ανωτερότητά του από τον καπιταλισμό.

 

«Είναι λογικός, καθένας τον καταλαβαίνει. Είν’ εύκολος. Μια και δεν είσαι εκμεταλλευτής, μπορείς να τον συλλάβεις. Είναι καλός για σένα, μάθαινε γι’ αυτόν. Οι ηλίθιοι ηλίθιο τον αποκαλούνε, και οι βρoμεροί τον λένε βρoμερό. Αυτός είναι ενάντια στη βρoμιά και τηνηλιθιότητα. Οι εκμεταλλευτές έγκλημα τον ονοματίζουν. Αλλά εμείς ξέρουμε: Είναι το τέλος κάθε εγκλήματος. Δεν είναι παραφροσύνη, μα το τέλος της παραφροσύνης.
Δεν είναι χάος μα η τάξη. Είναι το απλό που είναι δύσκολο να γίνει». (Μπέρτολντ Μπρεχτ, Εγκώμιο στον κομμουνισμό)

 

Επιτροπή Μορφωτικής Δράσης Αθλητικού Λαϊκού Σωματείου ΟΜΟΝΟΙΑ 1948

SHARE